Sinterklaas is een dwaze filantroop


Deze column van Kellie Liket over Sinterklaas als dwaze filantroop verscheen op 4 december 2017 in het Financieel Dagblad.

Sinterklaas is een dwaze filantroop

 

Vanmorgen daagde mijn zoon Oxo (6 jaar) zijn zussen uit met een dilemma: “Waarom deelt de Sint alleen in Nederland kado’s uit?”

Alhoewel initiëel huiverig, “Luisterpiet kan ons horen hoor!”, barstte de discussie toch al snel los.

Het is toch niet eerlijk dat kinderen in andere landen niets krijgen?” (Ame, 4 jaar).

Daar was iedereen het mee eens. Alle kinderen zijn gelijk, en verdienen een eerlijke kans op de aandacht van Sinterklaas.

Waar zou Sints voorkeur voor Nederland vandaan komen? Daar konden ze niets anders dan arbitraire redenen voor bedenken.

De enige reden die enigszins rust gaf, was dat de Sint een Nederlander is. Niemand vond dit argument sterk, maar het was beter dan niets.

De rust was teruggekeerd. Iedereen was weer moreel zuiver, of in ieder geval iets daarbij in de buurt.

 

De rijken krijgen meer

Maar de jongste, Ame, was er nog niet klaar mee.

Als Sinterklaas kinderen in andere landen kado’s zou geven, of eten ofzo, dan zouden ze heeeeel blij zijn, toch Oxo?”. Zia en Oxo slaakten een diepe zucht. Hoe moesten ze dit nou rechtpraten?

Met veel minder moeite kon de Sint kinderen in die landen veel blijer maken dan kinderen in Nederland. Zelfs in de klas was Oxo dat al opgevallen; de kinderen die juist meer speelgoed hebben, kregen grotere kado’s van Sinterklaas, maar waren er minder blij mee. Het zou logischer zijn wanneer de Sint evenveel of misschien zelfs meer zou investeren in de kado’s van de kinderen die het minste hebben. Dan zou hij in totaal veel meer blijheid bereiken.

En zo legden mijn kinderen samen haarfijn de fundamenten uit van effectief geven.

 

Effective Giving

De vertrekpunten van ons geven zijn vaak gestoeld op arbitraire voorkeuren. Net als de Sint voelen we, hoe mooi dat ook is, empathie voor een bepaalde doelgroep, of ons hart klopt voor een bepaald probleem.

Maar sluiten we daarmee niet heel veel geluk en kansen uit voor mensen die toevallig ons hart (nog) niet hebben kunnen raken?

Misschien kunnen we die empathie omzetten in compassie voor de mensheid als geheel, en het belang van problemen laten bepalen door hun ernst in plaats van onze ‘affiniteit’ ermee. Dan kunnen we focussen op de gebieden waar we het meeste verschil kunnen maken.

Maar… de kinderen laten zien dat daar de kous nog niet mee af is. We komen namelijk hetzelfde tegen wanneer we een aanpak kiezen. Een arbitraire voorkeur voor project X of organisatie Y – zoals de Sint zijn kado’s aan Nederlandse kids in plaats van vaccinaties voor kinderen in Malawi geeft – kan het verschil dat we kunnen maken enorm beperken.

Het komt ons bij het ‘goed doen’ niet natuurlijk om de vraag te stellen hoe we met de minste middelen het meeste kunnen bereiken. Daarom bouwen we met Effective Giving een community van filantropen die samen proberen de drive om te geven vooral rationeel te benaderen. Dat doen we door consistent(er) te redeneren, en kennis van buitenaf tot ons te nemen. Zo proberen we het verschil dat we kunnen maken in deze prachtige wereld zo groot mogelijk te maken.

 

Wie zoet is….

Voor Effective Giving moeten we volgens de kinderen Sinterklaas niet als voorbeeld nemen. Toegeven dat de Sint een dwaze filantroop is, is niet gemakkelijk. Want die dwaasheid kwam deze drie telgen toch wel heel goed uit. Met twijfel in het hart besloten ze gedrieën er dan voor de zekerheid toch maar een extra liedje uit te persen voor de goedheiligman.